Tsjernobyl

Dood Paard maakt opnieuw een voorstelling met Tiago Rodrigues, die tijd vrijmaakt in zijn volle agenda als directeur van Festival d’Avignon en veelgevraagd regisseur. Hij schrijft Tsjernobyl, waarin net als bij Women in Troy as told by our mothers, naast het politieke nadrukkelijk ook ruimte is voor het persoonlijk perspectief.

Op 26 april 1986, in de nadagen van de Sovjet-Unie, vond de kernramp van Tsjernobyl plaats. De natuurkundige wetten trokken zich niks aan van het systeem van leugens, menselijke tekortkomingen, nationale trots en hoogmoed. 
Door een opeenstapeling van menselijk fouten en onwetendheid explodeerde de kernreactor van Tsjernobyl en veroorzaakte misschien wel de grootste natuurramp die de mensheid ooit heeft doorstaan.

Maar belangrijker dan het ‘hoe’ is het ‘waarom’.
In Tsjernobyl leggen we onze focus op de mens, de natuurkunde en de omgeving. 
Waarom blijven wij mensen onze vingers branden aan zaken waarvan we de risico’s niet kunnen overzien? Waarom steekt de mens zijn kop in het zand om de verantwoordelijkheid te ontlopen voor de wereld die hij creëert?
Over Door Paard
Dood Paard is een toonaangevend gezelschap dat de wereld bekijkt vanuit een kritische houding, met humor en een optimistische overtuiging dat het intellect en de creativiteit van de mens tragedie kunnen overstijgen. Een sterke herkenbaarheid van het gezelschap gaat hand in hand met een grote verscheidenheid in het werk. De voorstellingen zijn een pleidooi voor pluriformiteit, onbevangenheid en een vrije manier van denken en kijken. Dood Paard werkt als collectief. Het heeft een kleine vaste kern en werkt met (regelmatig terugkerende) gasten. Dood Paard is een broedplaats voor nieuw Nederlands repertoire, dat door het gezelschap ontwikkeld en gespeeld wordt. Joachim Robbrecht werkte meermalen met Dood Paard als acteur, dramaturg en vertaler. Hij schreef daarnaast voor Dood Paard in 2013 de kerstshow OMG! XMAS SHOW WTF? en in 2024 samen met Artun Alaska Arasli Julia (werktitel), een monoloog voor Manja Topper. In gesprek met Dood Paard schrijft hij nu een well-made play, een conversatiestuk dat over feminisme en het patriarchaat door de eeuwen gaat, Hij belichtte deze thematiek eerder in zijn radicale bewerkingen van Een Poppenhuis van Henrik Ibsen, Reigen van Arthur Schnitzler en La Nozze di Figaro van Mozart.