MYSTIEK LICHAAM

Over mensen die van elkaar houden, maar elkaar niet verdragen.Veertig jaar na de verschijning van Frans Kellendonks controversiële roman brengt regisseur Koen Verheijden het verhaal opnieuw op de planken. In zijn kenmerkende, gelaagde taal ving Kellendonk een jaar uit het leven van het gebroken gezin Gijselhart. Een gezin dat uitgroeit tot een indringende spiegel van de gepolariseerde Nederlandse samenleving aan het einde van de twintigste eeuw. En veertig jaar later is dat beeld nog verrassend herkenbaar.
De familie Gijselhart wil niets liever dan bij elkaar horen, maar hoe harder ze dat proberen, hoe verder ze uit elkaar drijven. Want terwijl we kijken naar dit ontsporende gezin, dringt zich onvermijdelijk de vraag op: denken we nou écht dat wij het als samenleving beter doen dan in Kellendonks tijd?

Verheijden kiest voor een groteske, soms rauw-komische speelstijl waarin humor en ongemak dicht naast elkaar bestaan. Niet om te oordelen, maar om zichtbaar te maken hoe mensen elkaar kunnen verliezen. Juist wanneer ze proberen elkaar vast te houden.

Koen Verheijden: “Wat mij fascineert aan Mystiek lichaam is hoe het gezin Gijselhart in het klein de grote mensengemeenschap verbeeldt: op zoek naar samenhang en verbondenheid, maar steeds verder uit elkaar drijvend – en dat in die prachtige unieke taal van Frans Kellendonk. Toen ik het boek voor het eerst las, wist ik meteen dat ik deze roman naar het toneel wilde brengen. Ik wist dat het een uitdaging zou worden, maar ik wilde die ongrijpbare personages graag tot leven wekken.”