Moeder en kind

Maker: Jan Wolkers (1925–2007)
Locatie: 
Plantsoen
Jaar plaatsing: 
1953/57
Materiaal: 
brons
Zie ook: ‘Ode aan Rembrandt’

moeder_met_kind_07_07_1.jpgHet verschil is hemelsbreed. Een brons in het Plantsoen van een moeder met een kind op de arm en een hoge zuil van glas en metaal bij station Leiden CS, getiteld ‘Ode aan Rembrandt’. Bijna vijftig jaar zijn de twee sculpturen van elkaar verwijderd, de een figuratief, de ander abstract. Jan Wolkers tekende voor beide. Zijn grootste bekendheid ontleende hij aan zijn schrijverschap, maar hij noemde zichzelf: ‘Beeldhouwer, schilder, schrijver, in die volgorde.’
Al jong schilderde Wolkers landschappen. In de oorlog nam hij les aan de Leidse avondtekenschool Ars Aemula Naturae. Na de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag bezocht Wolkers van 1949 tot 1953 de Amsterdamse Rijksakademie. Daar legde hij zich toe op het beeldhouwen.

Als getalenteerde kunstenaar ontving hij in 1954 een beurs om deel te nemen aan de Internationale Sommerakademie für bildende Kunst in Salzburg. Hij kreeg er les van de Italiaanse beeldhouwer Giacomo Manzù. Manzù maakte in Nederland in de jaren vijftig en zestig met zijn gladde, esthetische figuratieve sculptuur grote indruk op de toen beginnende kunstenaars. Op z’n minst hebben de lessen van deze grote meester in Salzburg Wolkers gesterkt in zijn keuze voor de figuratie. Het idee dat een sculptuur moest refereren aan de werkelijkheid kantelde toen Wolkers in 1957-58 in Parijs bij Ossip Zadkine studeerde. Onder diens invloed werd Wolkers’ beeldtaal abstract.

‘Moeder en kind’ uit 1953/57 is een vroeg beeld van Wolkers. Geregeld koos hij toen de thema’s gezin en moeder en kind. Een ander voorbeeld van zijn sterke hang naar gevoelige onderwerpen is het kleine monument dat Wolkers ontwierp ter nagedachtenis aan de Watersnoodramp van 1953. Een vrouw gehuld in een deken draagt haar verdronken kindje in haar armen, het hoofd smartelijk gebogen.


Beelden in de Stad weergeven op een grotere kaart